Ectoparasieten Symptomen & Ziektebeeld

 

Pagina inhoud:


Teken

Teken kunnen verschillende ziektes overbrengen. De bekendste in Nederland is de Ziekte van Lyme.

Ziekte van Lyme

Veroorzaakt door de bacterie Borrelia burgdorferi. Aanvankelijk een rode uitslag rond de beet, bij dieren niet te zien en bij mensen wel, die geleidelijk verdwijnt. Nadien steken gewrichts- en andere problemen de kop op en soms met fatale afloop. De ziekte is aan te tonen met een bloedonderzoek en te behandelen met antibiotica.


Anderen ziekten die teken kunnen veroorzaken zijn:


Früh Sommer Meningo Encephalitis (FSME)

FSME is ook wel bekend als TBE (Tick Born Encephalitis) of TBD (Tick Born Disease). De ziekte wordt veroorzaakt door een virus. Dit virus veroorzaakte weer een ontsteking van hersenen en hersenvlies.

Deze ziekte verloopt in twee fasen. De eerste fase (na 6 tot 14 dagen na de beet) kenmerkt zich door griepverschijnselen, koorts en hoofdpijn. Na een herstel van enkele dagen kan de tweede fase optreden, met hoge koorts, verlammingsverschijnselen, coördinatieproblemen en een ontsteking van hersenen en hersenvlies.

Er bestaat een europese en russische variant van de ziekte. Het aantal sterfgevallen door FSME bij de russische variant bedraagt ongeveer 20%, bij de europese variant is dit maar 1 tot 2%.

Direct na de tekenbeet wordt het virus overgebracht op de mens. Dit komt omdat het FSME virus zich in de speekselklier van de teek bevindt. Het verwijderen van de teek kan de besmetting dan ook niet voorkomen.

Je kan je laten inenten op het FSME virus. De behandeling bestaat uit 3 inentingen die over een jaar lang gegeven wordt. Deze inenting geeft 3 jaar bescherming. Er bestaat nog geen behandeling tegen de ziekte.

De ziekte komt (zover bekend) niet in Nederland voor. Vooral in Centraal- en Oost Europese landen (Finland, Zweden, Denemarken, Oostenrijk, Oostelijk Frankrijk en Zuidelijk Duitsland) komen de besmette teken die FSME vooroorzaken voor.
terug naar boven


Fièvre boutonneuse

Dit is een ziekte die wordt veroorzaakt door Rickettsia conorïï. De echte hondenteek (Rhipicephalus sanguineus) is de overbrenger van deze ziekteverwekkende rickettsia (een organisme dat geen bacterie en geen virus is).

Deze teek komt voor in de tropen en subtropen en is in Nederland dus niet. Maar men kan wel de ziekte na een vakantie rond de Middellandse zee hier mee naar toe nemen. Hij kan echter alleen binnenshuis, in verwarmde kamers, overleven.

Na de tekenbeet ontstaat na enkele dagen een zweertje met een een zwart korstje en een rode verkleuring van de huid. Vaak zijn ook de lymfeklieren gezwollen. Na 5 tot 7 dagen ontstaat er koude rillingen en koorts. De koorts houdt enkele dagen tot 2 weken aan. Na ongeveer 5 dagen ontstaan er rode plekjes over het hele lichaam. Meestal begint dit bij de handpalmen en voetzolen.

De ziekte kan behandeld worden met antibiotica.
terug naar boven


Human granulocytic ehrlichiosis (HCG)

Dit is een ziekte die bestaat uit koorts, een ziektegevoel, hoofdpijn en spierpijn. Ook kunnen leverfunctiestoornissen voorkomen.

In het bloed kan een verminderd aantal witte bloedlichaampjes en bloedplaatjes worden gevonden. In de helft van de gevallen ontstaan de verschijnselen binnen een week na een tekenbeet.

De ziekte wordt behandeld met antibiotica. Helaas is er niet echt veel informatie over deze ziekte te vinden...
terug naar boven


Vlooien:

De belangrijkste vlooien symptomen zijn:

Jeuk
Als vlooien bijten om bloed te zuigen scheiden ze via hun speeksel bepaalde stoffen uit. Die zorgen bij alle dieren voor irritatie, en bij honden met een allergie voor deze stoffen kan dat zelfs levenslang tot hevige en hardnekkige huidontstekingen leiden.

Bloedarmoede en weerstandsverlies:
vooral heel jonge of oude honden, en dieren die al chronisch ziek zijn kunnen worden "leeggezogen" door volwassen vlooien, die op één dag tot 140% van hun eigen lichaamsgewicht aan bloed kunnen opnemen.

Overdracht van andere ziektes:
vlooien kunnen allerlei virussen, bacteriën, andere parasieten (lintworm) en zelfs ook huidschimmels ("ringworm") van dier op dier overbrengen.
terug naar boven


Vogelmijt/Bloedluis

Als regel maken alle huidparasieten de vogels onrustig en doen hun eetlust verminderen waardoor ze vermageren en hun conditie achteruit gaat. Vooral jonge vogels zijn er zeer gevoelig voor. Behalve deze algemene verschijnselen veroorzaken sommige parasieten ook nog specifieke letsels.

De bloedmijt zuigt 's nachts bloed en veroorzaakt zo bloedarmoede. Vooral broedende en jonge vogels die in het nestblok zitten, ondervinden veel hinder van de bloedmijt, waardoor de kweek nadelig wordt beïnvloed en soms geheel mislukt.
terug naar boven


Huidmijten

Doordat de mijten op óf in de huid leven veroorzaken ze irritatie bij uw huisdier. Hierdoor, en door het likken en krabben, wordt de huid: rood, kaal, schilferig en kunnen er puistjes gevormd worden.

Sommige mijten, zoals Cheyletiella, kunnen ook de mens besmetten wat zich uit in lichte jeuk en rode vlekjes op met name de armen.

Hoe wordt de diagnose huidmijt gesteld?

Als Uw huisdier last heeft van jeuk of als er huidklachten zijn dan vindt er meestal een diep huidafkrabsel plaats: met een steriel operatiemesje wordt op 3 verschillende plekken de huid zodanig afgekrabt tot er een schaafwondje ontstaat.

Dit afkrabsel wordt onder de microscoop bekeken.

Als er het vermoeden is dat uw huisdier last heeft van de Cheyletiella mijt dan wordt er een oppervlakkig huidmonster genomen: door middel van plakband, stofzuigermethode of door een druppeltje olie op de huid aan te brengen en vervolgens weer af te krabben wordt de oppervlakte van de huid onder de microscoop bekeken.

Ook al wordt er geen mijt gevonden in het afkrabsel dan kan soms toch de diagnose huidmijt worden gesteld. Dit gebeurt aan de hand van het klinisch beeld: waar is als eerste de jeuk ontstaan, wat zijn nu de jeuk plekken, hoe ziet de huid eruit, hebben andere huisdieren of mensen ook last van jeuk?
terug naar boven


Schurftmijt

De aanwezigheid van mijten is heel vervelend, het geeft vaak erge jeukklachten en de dieren krabben zich daardoor letterlijk- helemaal kapot. Zo krijgen ze dus de schilfers en de korsten in de huid. Om zeker te weten dat er sprake is van schurft, moet de dierenarts op zoek gaan naar de beestjes. Bij de meeste soorten schurft moet er een afkrabsel gemaakt worden. Dan wordt er met een mesje of scherpe lepel het bovenste laagje van de huid afgekrabd, totdat de huid begint te bloeden. Hiervan maakt de dierenarts een preparaatje, dat onder de microscoop bekeken wordt. Dit is nog niet altijd even makkelijk, en het kan echt een zoekplaatje worden.
terug naar boven


Vachtmijt

Symptomen: een doffe vacht met roos en veel losse haren. Uiteindelijk zit de hele vacht van de hond onder de schilfers.

Bij de kat zien we vele losse schilfers op de rug, romp en nek en meestal ziet de eigenaar dat de kat zich meer wast dan normaal. Ook kan de kat kaal worden op de romp. Sommige dieren hebben helemaal geen jeuk, andere dieren barsten van de jeuk. De huid ziet er bij de meeste dieren rustig uit, maar het kan zijn dat er wat kleine wondjes, bultjes of rode plekjes aanwezig zijn.

Diagnose: De mijten zijn redelijk groot en zouden met een vergrootglas in de vacht van uw dier gezien kunnen worden, maar het is makkelijker om wat haren en schilfers onder de microscoop te bekijken. Meestal maken we daarvoor een oppervlakkig huidafkrabsel, zodat we haren, schilfers en de oppervlakkige cellen van de huid kunnen onderzoeken. Het maken van een huidafkrabsel gaat als volgt. Op een klein, scherp lepeltje druppelen we een beetje olie, hierdoor laten de cellen beter los. Dan schrapen we voorzichtig over een klein stukje van de huid tot er wat cellen en schilfers op het lepeltje zitten. Wanneer we ook nog aan andere oorzaken voor de huid- en vachtproblemen denken, kan het nodig zijn dat we een dieper afkrabsel nemen. Dan moeten we met het lepeltje wat langer doorschrapen totdat de huid gaat bloeden. Het is gebruikelijk om op verschillende plekjes een afkrabsel te maken, omdat sommige mijten erg moeilijk te vinden zijn. De afkrabsels worden op een microscoopglaasje gedaan en onder de microscoop onderzocht. Als er een mijt in het afkrabsel aanwezig is kunnen we aan zijn uiterlijke kenmerken zien om welke mijt het gaat. Als we een sterke verdenking op Cheyletiellose hebben kunnen we ook volstaan met het nemen van een plakbandmonster. Daartoe plakken we een stukje plakband op de huid van uw dier. Bij het verwijderen van het plakband worden er oppervlakkigge cellen en schilfers meegenomen met eventuele mijten, die we dan onder de microscoop kunnen zien.
terug naar boven


Vedermijt

Als regel maken alle huidparasieten de vogels onrustig en doen hun eetlust verminderen waardoor ze vermageren en hun conditie achteruit gaat. Vooral jonge vogels zijn er zeer gevoelig voor. Behalve deze algemene verschijnselen veroorzaken sommige parasieten ook nog specifieke letsels.

De vedermijten tasten de bevedering aan en zetten er hun eieren (neten) op af. Sommige mijtsoorten dringen de schacht van de zich ontwikkelende veer binnen en leven van de voedingsstoffen waarvan de veer moet groeien. Het is duidelijk dat op die manier van een goede bevedering niets terechtkomt. Ook de al aanwezige bevedering wordt ernstig aangetast.

Ook de kleine vederluis tast de bevedering aan en zet haar neten erop af.
terug naar boven

© ectoparasieten.nl